shutterstock 2056164899 scaled

Zijn vaccinpaspoorten discriminerend? Iedereen zou zich deze belangrijke vraag moeten stellen, nu er over de hele wereld versies van dit nieuwe instrument in omloop zijn gebracht. En onze automatische reactie zou gemakkelijk moeten komen. Ja, vaccinpaspoorten zijn discriminerend – zij scheiden de maatschappij in “haves” en “have nots”.

Men kan moeilijk ontkennen dat het doel van vaccinatiepaspoorten, in hun kern, is te discrimineren. Maar aan de oppervlakte is een stuk fysiek of digitaal papier niet inherent discriminerend. Het vaccinpaspoort is slechts informatie die ons vertelt of de persoon die het bezit een bepaalde nieuwe medische procedure heeft ondergaan. Wat wij, als samenleving, met deze informatie doen, bepaalt of vaccinkaarten werkelijk discriminerend zijn of niet.

Wat zit er in een naam?

shutterstock 1714665910

Met de term “vaccinpaspoort” beginnen we op het verkeerde been. Het is lang niet zo neutraal als “certificaat” of “bewijs.” Wanneer het vaccinpaspoort wordt gebruikt, wordt het meer dan een stukje informatie over een medische procedure; het vormt een inbreuk op de individuele vrijheid van mobiliteit en toegang tot de hele samenleving.

Subscribe to World Council for Health’s newsletter to get up-to-date information about this

In de context van vliegreizen zijn “paspoorten” bijna universeel vereist voor internationale reizen. Met het gebruik van de term “vaccinatiepaspoort” wordt dus meteen geïmpliceerd dat je zonder paspoort nergens heen kunt.

Ons begrip van de werkelijke Covid-gerelateerde dreiging die ieder van ons voor elkaar vormt, is een groeiend beeld. Maar wanneer de samenleving dit taalgebruik overneemt en op basis daarvan beleid en voorschriften creëert, krijgen we cafés en restaurants, medische klinieken en gebedshuizen die de toegang ontzeggen aan mensen die er om hun eigen redenen voor hebben gekozen zich niet aan een bepaalde medische ingreep te onderwerpen. In die zin zijn vaccinpaspoorten afschuwelijk discriminerend. Het segregeren van de samenleving op basis van een arbitrair criterium, zoals vaccinatiestatus, is de eerste stap op een glibberig pad naar dystopie.

Laten we hier eens over nadenken…

Zijn vaccinpaspoorten discriminerend?

Wat momenteel doorgaat voor een gesprek over vaccinatiestatus en -mandaten raakt nauwelijks de oppervlakte. We zouden niet eens moeten praten over vaccinatie op zich. In plaats daarvan moeten we het hebben over immuniteit voor SARS-CoV-2. Is dit immers niet meer in overeenstemming met de motivatie die achter het concept van het vaccinpaspoort schuilgaat? Ervan uitgaande dat het doel van massavaccinatie en van onze wereldwijde reactie op deze pandemie werkelijk is om SARS-CoV-2 tot uitsterven te brengen, moeten we een steviger discussie voeren over immuniteit op populatieniveau. In plaats daarvan zijn we vervallen tot een overgesimplificeerd kader van “good guys vs bad guys”.

Moeten we het onderzoek naar natuurlijke immuniteit niet verdubbelen en de resultaten bekendmaken, zodat de mensen weloverwogen beslissingen kunnen nemen op basis van degelijk wetenschappelijk onderzoek? En waarom is er geen ruchtbaarheid gegeven aan de risicofactoren voor ernstige ziekteverschijnselen bij SARS-CoV-2, noch aan de verwondingen door het Covid-19-vaccin? Wat zijn de risico’s als we ons blootstellen aan nieuwe gentherapie? Waar passen wij in als we quercetine en zink gebruiken, jong en fit zijn, en een gezonde levensstijl kiezen, zoals volwaardig voedsel eten? Wij moeten deze vragen stellen en opties eisen die aan onze individuele behoeften beantwoorden. Waarom hebben we geen “natuurlijk immuniteitspaspoort” en geen “profylactisch therapeutisch paspoort”?

Als we niet investeren in deze gesprekken en deze vragen niet beantwoorden, blijven we hangen in het “good guys vs bad guys”-kader. De gevaccineerden worden de “goeden” en degenen met natuurlijke immuniteit, die niet kunnen worden gevaccineerd, die gebruik maken van hun recht om voor alternatieven te kiezen, die er niet mee instemmen dat deze informatie wordt gedeeld, en zelfs degenen die wel zijn gevaccineerd maar niet volgens het aanbevolen schema een opkikker krijgen, worden de “slechteriken”.

Als we naar het grote geheel kijken, wordt het duidelijk dat onze vrijheid om in de samenleving te functioneren en onze classificatie als “goed” of “slecht” niet mag afhangen van het feit of zij al dan niet een bepaalde medische procedure hebben ondergaan – een procedure die toevallig de meest farmacologisch lucratieve optie is.

Totdat wij kunnen erkennen en eisen dat de complexiteit van deze situatie wordt erkend voor wat zij werkelijk is en wij een verscheidenheid van opties kunnen opnemen in een creatieve, alomvattende reeks benaderingen, kunnen wij verwachten dat ondoelmatig, discriminerend en zelfs gevaarlijk beleid en regelgeving blijven worden doorgedrukt. De regels zijn zwart-wit, bv. Geen Jab, Geen Baan. Deze verordeningen zijn willekeurig en hard. Zij suggereren veiligheid terwijl er geen zekerheid over veiligheid bestaat. Daarentegen had de natuurlijke immuniteit, indien zij haar beloop had kunnen krijgen met aanvullend gebruik van geneesmiddelen, tot kudde-immuniteit kunnen leiden en de pandemie lang geleden kunnen beëindigen. Door de onnodige bekrompenheid van de huidige aanpak is de kans groter dat de pandemie voor onbepaalde tijd blijft voortbestaan.

Laten we dit in de plaats doen

shutterstock 138990563

Het huidige beleid inzake vaccinatiestatus en de voorrechten die verbonden zijn aan paspoorten – verkregen of geweigerd – is afschuwelijk discriminerend. Het verzonnen verhaal van het “vaccinpaspoort” zou geen plaats mogen hebben in de wereld van vandaag.

In die zin moet de samenleving op het gebied van de voorlichting discriminerender worden. Wij moeten weloverwogen beslissen op wie wij vertrouwen om de waarheid te vertellen over vaccins en de risico’s ervan, natuurlijke immuniteit en therapeutische middelen. “Vaccinpaspoorten” kunnen SARS-CoV-2 niet uitroeien. Wat ze wel kunnen doen is het weefsel vernietigen van de gedeelde zorg van de samenleving voor elkaar. Op die manier zijn ze al succesvol. Als enig middel om SARS-CoV-2 uit te roeien zijn vaccinpaspoorten gewoon ontoereikend, vooral gezien de vele andere middelen waarmee we dat veilig en doeltreffend hadden kunnen doen.

Als wij, als wereldgemeenschap, de vele andere middelen kunnen aanwenden om dit virus uit te roeien, zelfs naast een betrouwbaar en gericht vaccinatieprogramma, maken wij misschien een kans om het virus uit te roeien – of er, op dit ogenblik, veilig mee te leven.

Consider tipping our team if you found this resource helpful.

Creative Commons License
Free Cultural Work

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License and is available for republishing and use as a Free Cultural Work.